بهترین عادت آن است که همیشه در سلام پیش دستی کنی

بهترین خصلت آن است که هیچ کس را نرنجانی

بهترین خداحافظی آن است که حتما سلامی در پی داشته باشد

بهترین قدردانی آن است که در عمل باشد نه بر زبان

بهترین عشق آن است که دو طرفه باشد

بهترین مجله یا کتاب آن است که پس از اتمامش اگر شده ذره ای تو را نسبت به زندگی امیدوارتر و خوشبین تر سازد

بهترین شغل آن است که از انجامش لذت ببری

بهترین غذا آن است که با دل خوش خورده شود

بهترین پول آن است که از راه حلال و با اتکا به خود به دست آورده باشی

بهترین فرزند آن است که به او افتخار کنی

بهترین دوست آن است که با او راحت باشی و بتوانی حرف دلت را به او بزنی

بهترین ترانه و آهنگ آن است که تو را به یاد خاطره ی خوش بیندازد

بهترین مسافرت آن است که همیشه آرزوی تکرارش را داشته باشی

بهترین خانه آن است که همیشه از آن صدای خنده و شادی بشنوی

بهترین احساس آن است که شادی را در زیر پوست خود احساس کنی

بهترین انگیزه آن است که تو را به تحرک و تلاش بیشتر وا دارد

بهترین هدف آن است که قابل دسترسی باشد

بهترین هدیه آن است که بدون توجه به ارزش آن و با عشق خالص اهدا شود

بهترین حادثه آن است که زندگی تو را متحول سازد

بهترین خاطره آن است که تنها با فکر کردن به آن در عین افسردگی تو را شاد و سرحال سازد

بهترین منظره آن است که صورتی را با اشک شوق ببینی

و بالاخره بهترین انسان آن است که بر مصلحت خدا معتقد باشد و بداند آن چه بر او پیش آمده یا پیش خواهد آمد به صلاح خود اوست و این را فقط خدا می داند و بس ...

...

و ما اكنون در دست خداونديم؛ تو خورشيدي درخشان در سمت راستي و من زمين نور گرفته در چپ.ولي نيروي تو در نور دادن ؛ بيشتر از نيروي من در نور گرفتن نيست.

و ما خورشيد و زمين ؛ جز آغازي براي خورشيد بزرگتر و زمين بزرگتر نيستيم و تا ابد هم آغاز خواهيم ماند

تو از خويشتن پيشتري اي غريب گذرنده به دروازه باغ من ؛ و من نيز چون تو از خويشتن پيش ترم.هر چند كه در سايه درختانم نشسته باشم و ساكت و آرام به نظر آيم.

   زندگي مثل بازي فوتبال غير قابل پيش بيني است.دليل زيبايي و جذابيت هر دو هم همين غير قابل پيش بيني بودن است.فاصله بين غم و شادي؛بين زشتي و زيبايي ؛خوبي و بدي؛شب و روز؛مرگ و زندگي و فاصله بين آسمان و زمين آنقدر كم است كه اصلا نميشود فاصله معيني را براي آنها متصور شد

گفتند خواب چيست؟گفت مرگ سبك.گفتند مرگ چيست؟گفت خواب گران.پس ما هر روز در عين زنده بودن با خواب رفتن مرگ را تجربه ميكنيم.اين است فاصله مرگ و زندگي.

همه فكر ميكنند كه فاصله بين آسمان و زمين خيلي زياد است.در صورتي كه اين فكر اشتباه است وزمين در آسمان شناور است.و وقتي جسمي در چيزي شناور باشد ديگر نميتوان فاصله اي بين آنها در نظر گرفت.

ما آدمها در اين لحظه خوشحاليم در حالي كه شايد در يك لحظه بعد از فرط غم سيل اشكهايمان جاري شود.و يا بر عكس.

در لحظه اي كه فكر ميكني به هدفت نزديك شده اي ناگهان خود را دور تر از هميشه ميبيني

هميشه سراب را در روبرويت ميبيني.به همه قشنگيهاي سراب پشت پا بزن.چون هر چه بيشتر به دنبال سراب بدوي ؛ بيشتر تشنه ميشوي و در انتها در اوج فلاكت از پاي در خواهي آمد.پس به دنبال حقيقت باش.سعي نكن شاديهايت را به زور نگه داري.چون به غم سنگين تري دچار خواهي شد.به حقيقت زندگيت نگاه كن و آنرا بپذير.در اين صورت از تمام امكانات جهان هستي براي درك حقيقت و براي ساختن يك زندگي حقيقي استفاده كرده اي وهم از شاديهايش و هم از غمهايش !

 ( اوشو ) ... می دونید کیه ؟