میگن داره عید میاد میگن سال جدیدی شروع میشه میگن داره بهار میشه میگن می خوان از نو شروع کنند میگن می خوان شاد و با طراوت به استقبال سال جدید برن ... خیلی چیزا میگن ...

اما این بار من نمی دونم چی بگم ! بوی بهار میاد درخت ها دوباره زنده میشن گل ها در میان    آسمون آبیه   زندگی سبز     اما یه حسی بهم میگه فقط اینا نیست اما اینا همیشه بوده و هست ....

امسال که گذشت با همه ی اتفاق هایی که افتاد   چه بد  چه خوب  من که خیری ندیدم غیر از مصیبت و بد شانسی و البته غم و غصه !

خیلی ها منو ترک کردن و رفتن و دیگه برنگشتند  نمیشه گفت من بی تقصیرم اما بعضی اتفاق ها رو نمیشه پیش بینی کرد شاید بشه رفتن کسی رو حس کنی اما بعضی آدما هیچ وقت ازیاد ما نمی رن البته اگه بخوایم

خاطره ها هستند که می مونند اگه بهشون بها بدیم خاطره ها دورند    نمیشه اونارو ازبین برد  اما می تونیم تخفیفشون بدیم

بعضی چیزا از تصور انسان خارجه اما هر چیزی یه دلیلی داره آدما آروم میان و آروم هم میرن همون طور که زمستون آهسته میاد یه روزی هم تموم میشه و بهاری دوباره در راهه ! 

من غمگین تر از آهم     من دلگیرتر از هر عصر جمعه ای هستم

من دلتنگ تر از هر کودک مادر مرده ای هستم

و من گمشده تراز آن بچه ی گمشده ی گریان در خیابانم.

و شاید زشت تر از هر زاغ سیاه قارقارکنی باشم که تحملم سخت است

و من سر تا پا دردم : درد عشق   درد عقل و درد مصلحت و درد فراموشی اصلم .

با اینکه چشم دارم اما نمی دانم چرا خاصیت ها را نمی بینم و یا نمی شناسم.

و من عین گناهم آن هم گناهی بزرگ و شاید نا بخشودنی

و من انکار نمی کنم مانند آن فراری ابدی از زندان هستم که دائم از آن چه که قلبا می خواهم می گریزم.

دلتنگم   دلتنگ از حالا  دلتنگ از آن فردایی که نیامده.

و نگرانم   نگران از دست دادن آن چه خدا به من عنایت کرده

و من شاهدم

شاهد آن چه که دیده ام   لبخندها   گذشت ها   سرخی رنگ خون   آرامش گرفتن روح و جسم ها

شاهد مصلحت ها    دروغ ها و نا مهربانی ها .

شاهد اشک های پیدا و پنهان

شاهد از دست دادن ها و به دست آوردن ها

اما هیچ گاه شهادت نمی دهم

چون من هم ...

احساس خستگی و پیری می کنم     آه چه فرتوتم و چه غمگین !

خیلی خسته ام   خسته تر از هر کارگر ساختمانی

اما نمی دانم چرا من نیز مانند آن پیر کهنسال در سرای سالمندان همیشه منتظر آمدن کسی هستم !

چه اتفاقی باید بیفتد ؟!